ดูบทความโควิด-19 ทำให้สินค้าเกษตรแพงขึ้นหรือถูกลง

โควิด-19 ทำให้สินค้าเกษตรแพงขึ้นหรือถูกลง

การกักตุนทำให้ของขาด ราคาแพงขึ้นชั่วขณะ แต่ต่อมาราคาไม่เพียงกลับสู่ปกติ อาจถูกกว่าเดิมด้วย เมื่อกำลังซื้อน้อยกว่ากำลังผลิต ไม่ควรมีคำว่า “คนอดยาก ไม่มีจะกิน” ถ้ารู้จักแบ่งปันซึ่งกันและกัน

            มีข้อมูลชัดว่า โควิด-19 ทำให้ผลผลิตการเกษตร ความต้องการเนื้อสัตว์โดยรวมลดลง คำถามคือ เพราะคนไม่ทำเกษตรหรือหาคนซื้อไม่ได้

            มีข้อมูลว่าโรงเลี้ยงสัตว์ ฟาร์มเกษตรบางแห่งต้องปิดหลังพบผู้ติดเชื้อ แต่เป็นการปิดชั่วคราวเพื่อทำความสะอาด วัวควายยังอยู่ครบ ไม่กระทบกระเทือนมาก (เจ้าของคงไม่อยากให้ปิดนาน) ปัญหาแพร่ระบาดมักเกิดกับสังคมเมืองมากกว่าชนบทซึ่งเป็นแหล่งเกษตรกรรม

            โควิด-19 ทำให้อุปสงค์ลดลง ไม่เฉพาะสินค้าบางตัวที่เป็นอาหารหรูเท่านั้น (เช่น กุ้งล็อบเตอร์) ผักสด ผลไม้ ไข่ นมสด กลายเป็นของที่มีมากเกินความต้องการ เกษตรกรบางรายบอกว่าแม้พยายามบริจาคแล้วยังมีของเหลืออยู่ดี สุดท้ายต้องทิ้ง

ภาพ: แตงโมที่เหลือทิ้งเป็นตัน ขาดคนซื้อ (เครดิตภาพ Channel News Asia)

            ดังนั้น ประเทศที่มีสินค้าเกษตรจำนวนมาก เป็นผู้ส่งออก ไม่ควรมีปัญหาซื้อผักผลไม้ไม่ได้

            ปัญหาพืชผักเน่าเสียกลายเป็นปัญหาของเกษตรกรที่ต้องหาทางแปรรูปเท่าที่ทำได้ ส่วนพวกธัญพืช (ข้าวเจ้า ข้าวสาสี) มีปัญหาน้อยกว่าเพราะเก็บได้นาน กลายเป็นแหล่งอาหารในคลังอาหารของโลก

            นักท่องเที่ยวที่ลดลงมากเป็นอีกเหตุผลที่ความต้องการลดลง

ภาพ: ชาวนาอินเดียคนนี้เอาสตรอเบอร์รี่เลี้ยงวัว เพราะไม่มีใครมาเที่ยวฟาร์ม (เครดิตภาพ Channel News Asia)

            เป็นความจริงที่โลกหรือประเทศมีคนยากจนสุดๆ ไม่มีเงินซื้ออยู่แล้ว (สินค้าจะถูกหรือแพงก็ไม่มีเงินซื้อ)

            ความจริงอีกข้อคือ โลกไม่ขาดสินค้าอาหาร แม้การแปรรูป การขนส่งเป็นอุปสรรค แต่ทุกประเทศให้ความร่วมมือหากเป็นการส่งอาหาร เวชภัณฑ์ (เอาเครื่องบินไปรับส่งถึงที่) ประเทศผู้ผลิตและส่งออกอาหารเป็นรายได้หลักพยายามส่งออก ตราบใดที่ยังมีคนซื้อ (ตราบใดที่ต่างชาติซื้อ) พ่อค้าย่อมต้องพยายามขาย และยิ่งต้องส่งออกหากแรงซื้อในประเทศหดตัว เข่นเดียวกับที่คนซื้อต้องพยายามซื้อ ประเทศผู้นำเข้าอาหารจำนวนมากอย่างสิงคโปร์ ซาอุฯ รัฐบาลเอาใจใส่เรื่องการนำเข้าอาหารเป็นอย่างดี ให้มั่นใจว่าประชาชนของเขามีกินมีใช้

ภาพ: บังคลาเทศส่งเครื่องบินมารับชุดป้องกันเชื้อโรคและเวชภัณฑ์ต่างๆ จากจีน (เครดิตภาพ Xinhua)

            ปัญหาตอนนี้อยู่ที่ผู้ผลิตมากกว่าผู้ซื้อ โดยเฉพาะเกษตรกรที่ปลูกพืชเชิงเดี่ยว (เน้นขาย) สินค้าบางอย่างที่เป็นของหรู (เช่น กุ้งล็อบเตอร์เป็นที่นิยมในหมู่คนจีน ส่งกุ้งขึ้นเครื่องบินตรงถึงจีน โควิด-19 ทำให้คนจีนลดการบริโภค ตอนนี้กุ้งล้นตลาดอเมริกา แคนาดา)

            ต้นตอการลดกำลังผลิตอยู่ที่ใด ระหว่างคนติดเชื้อ (กลัวติดเชื้อ) หรือกำลังซื้อลดลงกันแน่

            ในระยะสั้นผู้ผลิตบางรายมีปัญหาต้องหาผู้ซื้อใหม่ เพราะผู้ซื้อเดิมปิดกิจการชั่วคราว (เช่น โรงเรียน โรงแรม) เป็นเหตุให้มีของเหลือหรืออาจต้องปรับเปลี่ยนเส้นทางตารางขนส่ง ผู้ผลิตพยายามแก้ปัญหาด้วยการขายปลีกออนไลน์ ใช้วิธีแลกเปลี่ยนสินค้า (เช่น แลกข้าวกับปลาแห้ง) เป็นผลกระทบระยะสั้น

          โควิด-19 ไม่ถึงขั้นทำให้คนอดตายเพราะรถขนผักเข้าเมืองไม่ได้ ไม่มีรัฐบาลใดปล่อยให้เป็นเช่นนั้นแน่

            ในช่วงที่อู่ฮั่นปิดเมืองใหม่ๆ ใช้มาตรการกักโรคขั้นสุด ให้ทุกคนประชาชนอยู่ในบ้านอย่างเข้มงวด รัฐบาลจีนส่งเจ้าหน้าที่ทหารดูแลการขนส่งและกระจายอาหาร คล้ายกับผู้ว่านิวยอร์กส่งทหาร (National Guard) เข้าช่วยดูแลสถานการณ์ (เช่นที่ New Rochelle อยู่ในเขตแมนฮัตตัน ในรัฐนิวยอร์ก) คอยตรวจตรา ควบคุมการเข้าออก ส่งอาหารให้พลเรือน (แต่ไม่เข้มงวดเท่าจีน)

            ถ้ามองภาพรวมหลายประเทศที่ไม่ได้ใช้มาตรการเข้มงวดเท่า ผู้คนสามารถออกมาซื้ออาหารตามเวลากำหนด คนจำนวนหนึ่งยังต้องเดินทางไปทำงาน

            ดังนั้น ปัญหาใหญ่อยู่ที่ “ความคิด ทัศนคติ” หากเกษตรกร ผู้ผลิตอาหาร มีใจยินดีบริจาคอาหาร (ส่วนเกิน) ให้ผู้ยากไร้ คนที่จนจริงๆ (ไม่ใช่จนหลอกๆ) ไม่ควรมีใครอดอยาก

สรุป โควิด-19 ทำให้สินค้าเกษตรแพงขึ้นหรือถูกลง:

            การกักตุนทำให้ของขาด ราคาแพงขึ้นชั่วขณะ แต่ไม่นานราคาไม่เพียงกลับสู่ปกติ อาจถูกกว่าเดิมด้วย เมื่อกำลังซื้อน้อยกว่ากำลังผลิต อาหารบางประเภท เช่น อาหารกระป๋อง น้ำมันพืชควรถูกลง เพราะเดิมส่วนหนึ่งเป็นสินค้าส่งออกและโรงานแปรรูปสามารถซื้อสินค้าเกษตรในราคาต่ำกว่าปกติ

            ดังนั้น สำหรับประเทศที่ผลิตและส่งออกสินค้าเกษตร เนื้อสัตว์ ไม่ควรมีคำว่า “คนอดยาก ไม่มีจะกิน” ถ้ารู้จักแบ่งปันซึ่งกันและกัน

20 เมษายน 2020

ชาญชัย คุ้มปัญญา

------------------------

บทความที่เกี่ยวข้อง :

“ยุทธศาสตร์ชนะโควิด-19 ด้วยการให้”

ถ้าทุกคนแบ่งปันแก่กันและกัน ทุกคนจะได้และมีเพียงพอ การกักตุนหายไป รวมถึงความวิตกจริต จมอยู่ในความทุกข์โศก เพราะการ ให้เปลี่ยนโลกจากความวิตกกังวลสู่โลกที่ปรารถนาดีต่อกัน

อ้างอิง :

  1. COVID-19 threatens to trigger new round of global food crisis, Chinese official says. (2020, April 20). Daily Sabah. Retrieved from https://www.dailysabah.com/world/covid-19-threatens-to-trigger-new-round-of-global-food-crisis-chinese-official-says/news
  2. New York Sending National Guard To Control Coronavirus Spread In NYC Suburb. (2020, March 10). The Huff Post. Retrieved from https://www.huffpost.com/entry/new-rochelle-national-guard_n_5e67df90c5b60557280cbd86?guccounter=1&guce_referrer=aHR0cHM6Ly9uZXdzLmdvb2dsZS5jb20v&guce_referrer_sig=AQAAAHmnsfYh1dEUk68lmK445CxwVBauaBcfx_W7Qm1XyUbs4pHV8LT7kWFLtNO6tRZGAlfWVmjEasE6wPRGpRH-afg4KAyWG1LiB71yTS-ePAKC6G7o3__MGbTk9n8OKnCkfdfroW2G9eGuk1zYfFnK-Ty9z-2_nEU3PTbYYkyl4q-_
  3. The Big Read: Global supply chain shock has farmers dumping food as consumers fret over shortages, price hikes. (2020, April 20). Channel News Asia. Retrieved from https://www.channelnewsasia.com/news/singapore/big-read-covid19-global-supply-chain-shock-food-shortages-12655836

20 เมษายน 2563

ผู้ชม 455 ครั้ง

Engine by shopup.com